ش ع ر

نه طریق دوستانست و نه شرط مهربانی        که به یک دوستان یک دل، سر دست برفشانی
نفسی بیا و بنشین، سخنی بگو و بشنو            که به تشنگی بمردم، بر آب زنده گانی

دل عارفان ببردند و قرار پارسایان              همه شاهدان به صورت، تو بصورت و معانی
نه خلاق عهد کردم، که حدیث جز تو گفتم      همه بر سر زبانند و تو در میان جانی

مده ای رفیق پندم، که نظر بر او فکندم         تو میان ما ندانی، که چه میرود نهانی
دل درد مند سعدی، زمحبت تو خون شد        نه به وصل میرسانی، نه قتل می رهانی

شاعر: سعدی