دوره دوم ریاست جمهوری کرزی نزدیک است که در سال 2014 پایان
یابد ولی دغدغه های که در تن اکثر از آگاهان و دانش پژوهان رخنه کرده است. خالی از
درد و بدون هیچ کار کرد خواهد انجامید. آقای کرزی که در طول چند سال دوره ریاست
جمهوری اش، کارهای را که باید انجام میداد، انجام نداد.
در این اواخر چندین بار با
همتاهای خارجی اش نیز بر بخاطر بعضی از موضوعاتی که بین جانبین انجام می شد به
توافق نرسیدند. تنها کاری که آقای کرزی را
خشمگین ساخته بود، حملات شبانه نیروهای ناتو در ولایت قندهار بود و این هم یکی از
خواستهای طالبان به شمار میرفت. معامله های زندانیان طالب و رها ساختن سران طالب
در بد پول هم به خواست خود طالبان و به امر رئیس جمهور صورت گرفت.
این روز ها
سخنها از آمدن سال 2014 است. سوال اصلی اینجاست که چرا مردم اینقدر از خروج
نیروهای ناتو از افغانستان هراسیدند؟ و هم
چنین ناتو بخاطر خروج نیروهایش روز بروز تاکید میکند که نیروهای افغان در سال
دوهزار چهارده، توان هر گونه مقابله را با مخالفان خواهد داشت در حالیکه اکثر از
رهبران و کار شناسان این سخن ها را رد کرده و می افزایند که نیروی افغان باید
بیشتر از چهار سال دیگر نیز تحت آموزش نیروهای خارجی قرار بگیرند. تحولاتی اخیر که
در کشور اتفاق افتاد، اعتماد و آبروی نیروهای ناتو از میان بر چیده شد.
از جمله
آتش زدن نسخه های قرآن کریم و کشتن بیشتر از شانزده تن در قندهار توسط یک سرباز
خارجی، این اعمال نیروهای خارجی خشم تمام مردم افغانستان را بر انگیخت. اما ترس
مردم از سال دو هزار چهارده شروع جنگهای داخلی و برگشتن طالبان به قدرت و از بین
بردن تمام دست آوردهای ده ساله مردم است. آقای کرزی در دور دوم ریاست جمهوری اش،
از راه غیر قانونی به کاخ ریاست جمهوری راه یافت، یعنی تمام رای را که جمع آوری
کرده بود، تقلب بود.
از یک طرف انتخابات دور سوم ریاست جمهوری نزدیک میشود از طرف
دیگر کسی نمیخواهد دوره سیاهی طالبان را تجربه کند. گمان میرود که آقای کرزی دوباره برادرانش را به
قدرت برگردانده و خودش در رأس قدرت قرار بگیرد و آن زمان دیگر نیروهای خارجی هم
نیست که حرفهای مردم را بشنود. اگر دقیق شویم برنامه ریزی امریکاه خیلی دقیق بوده
است. آقای کرزی خودش مدتی زیادی را در
ارزگان و بعدها در پاکستان پناه گزین شد. برای دو دوره ریاست جمهوری آمد و حالا که
وقت اش به پایان میرسد، خواستار بر گرداندن برادرانش به قدرت
شده است.
در چند سال اخیر اکثر از جنرالان و شخصیت های پر نفوس کشور ترور شدند و
بعضی شان در خانه هاش شان به قتل رسیدند. اما مردم افغانستان باید بدانند که خارج
شدن نیروهای ناتو از افغانستان به ضرر افغانها ختم خواهد شد. امروز پیش از خارج
شدن نیروهای ناتو یا نیرهای خارجی کشورهای همسایه خود را برای مداخله در بعضی از
سیستم های حکومتی آماده میکنند.
درمدت همین ده سال حضور جامعه جهانی در افغانستان،
زمینه تحصیل برای تمام جوانان افغان مهیا شد ولی در بعضی از ولایات که مکاتب بروی
شاگردان بسته بود، کار خود افغانها بود.
ماندن نیروهای خارجی و حضور جامعه جهای
برای چند سال دیگر به فایده افغانها است. جای ننگ است که دانشجویانی افغانی بخاطر
تحصیل به کشورهای بیگانه با پولهای گزاف تحصیل کنند. تا چی وقت افغانستان غلامی
کشورهای همسایه ها را کند. در اکثر از ارگانهای دولتی قدرت مخالفان رخنه کرده است.
حتی در صفوف اردوی ملی کشور، مخالفان دولت بطور داوطلبانه جذب میگردد. نی سوال و
نی جواب نی ضمانت در این باره وجود دارد شاید اکثرشان پاکستانی یا هم همان وهابی
های که بخاطر حملات انتحاری به افغانستان فرستاده میشود جذب میگردد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر