رابطه جنسی زنان در افغانستان

امروز اگر به زنده گی زنان در افغانستان، نظر اندازیم. زنان در افغانستان از وضعیت خوب برخوردار نیستند. تحمل زنان در برابر خشونت های خانواده گی، ازدواج های اجباری، فرار از منازل و خودکشی زنان این کشور را عاجز ساخته است. کشوری که انسانانش غیر از جنگ خشونت دیگر حرف بر زبان ندارند.

حکومتهای دیکتاتوری، دوره های سیاه طالبان، ظلم و استبداد، نبودن مراکز آموزشی سبب شده است تا زنان از رفتن به مکتب  و دانشگاه باز ماند. در افغانستان تحقیقات صورت نمیگیرد، تنها خشونت هایکه از بعضی خانواده ها سر میزند، در اثر تحقیقات نمی باشد بلکه به شکل تصادف این خشونت ها از جامعه بروز میکند. در حالیکه هیچگونه تحقیقات در دسترس نیست.

حتی در بعضی از خانواده ها، زن حق حرف زدن یا نظر دادن در برابر زنده گی آینده شان ندارد. بیایید منطقی فکر کنیم، اجازه بدهیم زنان هم دهان شانرا باز کنند، آزادانه حرفهای دلش را بیان کنند. جای تأسف اینجاست که امروزه در مراکز آموزشی در کشور، سخن گفتن از رابطه جنسی کلان جرم است. اما چرا در دانشگاه ها و مکاتب، حرف زدن از رابطه های جنسی ممنوع است؟ چرا نمیخواهیم که زنان در رابطه جنسی بیشتر بدانند. حتی قبل از ازدواج حق این را ندارند که درباره رابطه جنسی چیزی بشنوند.

اما بهتراست که  مردان و زنان در باره رابطه جنسی معلومات داشته باشد. نباید هیچ کار را بدون آگاهی انجام داد. آموزش رابطه جنسی را از هر نگاه که فکر کنیم، به نفع طرفین میباشد. پس چرا در هر کار به شکل علمی عمل نکنیم. بعضی اوقات زنان در رابطه جنسی بی میلی نشان میدهند. حتی در بعضی موارد مردان نیز در رابطه جنسی بی میل هستند.

من که تجربه اینکار ها را ندارم ولی به تحقیقات که دست یافتم و کتابهای را که مطالعه کردم، فهمیدم که نداشتن رابطه جنسی یا به شکل مدرن بگویم سکس، یک مشکل بزرگ بین زن و شوهر است. کتابهای زیادی در باره رابطه جنسی بین زن و مرد در کتاب فروشی های شهر موجود است، اکثر از پسران را خودم دیده ام که کتابهای بنام زوج های موفق، فن زناشویی و انواع کتابها را مطالعه میکنند.

بعضی اعتقادات سنتی تا هنوز در ذهن زنان این کشور باقی مانده است. اکثر از زنان در باره داشتن سکس بهتر شرم کرده و کلان گناه می پندارند. در بعضی روستاها، دختران و پسران حق ندارند که قبل از عروسی همدیگر شانرا ببیند.